default_mobilelogo

Samenhang van de Schriften Lukas 24

Hoe lees je de Bijbel? Dat is voor ieder van ons heel verschillend, denk ik. Misschien heel systematisch? Of juist willekeurig? De schrijver A.W. Tozer geeft als tip: ‘Vind je eigen tred.‘ Dat heb ik toegepast. Ik ben daar rond mijn 23e jaar mee begonnen. Daardoor is er een mate van vertrouwdheid met de Bijbel ontstaan in mijn leven.

In Lukas 24 lezen we over de gesprekken van twee mensen met Christus. Pas aan het einde van de discussies realiseren deze mannen zich dat ze met Jezus Zelf gesproken hebben. Uit deze gesprekken kunnen we best een paar lessen halen. Het zijn directe gevolgen van de opstanding van Jezus Christus. Een paar criteria voor het Bijbellezen komen we tegen.

De hele Bijbel Tijdens de gesprekken herkennen deze mannen Jezus niet. ‘Maar hun ogen waren bevangen, zodat zij Hem niet herkenden’ (Luk. 24:16). Ze zijn verbaasd dat hun gesprekspartner (Jezus) niets schijnt te weten over de gebeurtenissen rondom Jeruzalem. Leest deze vreemdeling dan geen krant? ‘Kléopas antwoordde en zeide tot Hem: Bent U de enige vreemdeling in Jeruzalem, dat U niet weet wat daar dezer dagen geschied is?’ (Luk. 24:18) Hun gesprekspartner (Jezus) is op zijn beurt stomverbaasd dat de twee mannen hun Bijbel niet nauwkeurig gelezen hebben. Laat staan geloofd hebben. Lezen en geloven deze twee mannen dan niet hun Bijbel? ‘En Hij zeide tot hen: O onverstandigen en tragen van hart, dat jullie niet geloven alles wat de profeten gesproken hebben!’ (:25) Jezus verwijt de twee mannen dat ze niet de HELE BIJBEL serieus nemen: ‘alles wat de profeten gesproken hebben!’

De centraliteit van Christus Het tweede verwijt dat Jezus maakt, vind je in de verzen 26-27. ‘ Moest de Christus dit niet lijden om in zijn heerlijkheid in te gaan? En Hij begon bij Mozes en bij al de profeten en legde hun uit, wat in al de Schriften op Hem betrekking had .’ Jezus maakt eerst een toepassing op Hemzelf. ‘ Moest de Christus dit niet lijden’. Dan neemt Hij de hele Hebreeuwse Bijbel en al bladerend wijst Hij consequent op de Persoon van Christus. ‘ wat in al de Schriften op Hem betrekking had’.
Hij toont dat Christus steeds centraal staat in de hele Bijbel.

Een open hart ‘En zij zeiden tot elkaar: Was ons hart niet brandende in ons, terwijl Hij onderweg tot ons sprak en ons de Schriften opende?’ (:32) Deze mannen zijn heel open als Jezus hen onderwijst. Het raakt hun harten diep. Ze omschrijven hun ervaring als: ‘ Was ons hart niet brandende in ons’. Hun harten staan in vuur en vlam. Ze worden heel persoonlijk geconfronteerd met de liefde van Christus. Zo’n oneindige liefde kun je toch moeilijk weerstaan?

De herkenning van Christus ‘En zij vertelden wat onderweg gebeurd was en hoe Hij door hen herkend was bij het breken van het brood’ (:35). Als ze teruggaan naar Jeruzalem vinden deze twee mannen de elf discipelen en ze brengen verslag uit van hun wonderlijke ervaring met de opgestane Heer. Dat ze Hem persoonlijk echt herkend hebben tijdens de maaltijd.

Hoe is dit mogelijk? Door de samenhang van de Schriften! Als je de hele Bijbel leest. Je houdt Christus als je middelpunt. Je doet dat met een open en liefhebbend hart. Ja, dan komt natuurlijk ook de herkenning van Hem. Paulus bidt gewoon om ‘verlichte ogen van jullie harten ‘ (Ef. 1:18).

Middelburg, 17 juni 2018 Simon de Visser